Restauratie en herbestemming tot museum

De westvleugel van het claustrum werd dendrochronologisch gedateerd anno 1448-1453: zowel de dakstructuur als de moerbalken en het spreidsel van de verdoken vloeren dateren uit het midden van de 15de eeuw. De laatbarokke interieurafwerking van de rijkelijke salons verborg veel middeleeuwse schatten achter een kleurrijke interieuraankleding met lijstplafonds en lambriseringschilderingen. Enkel de vestibule, die in de 17de eeuw zijn decorum kreeg door kalksnijder Jan Christiaen Hansche, bleef in de 18de eeuw onaangeroerd.
Bij de zorgvuldige restauratie werden de ontdekte middeleeuwse muurschilderingen en kleurrijke troggewelven deels vrijgelegd en geconsolideerd. Ze worden gepresenteerd in de rijkelijke salons, waarvoor de herwaardering van de begin 18de-eeuwse periode als uitgangspunt genomen werd. Dit was de laatste grote bloeiperiode van de abdij.
De westvleugel maakt nu deel uit van PARCUM, museum voor religie, kunst en cultuur, en herbergt naast museumruimten ook kantoren.